Aylardır bir şeylerin acısını çekiyorum. Neyin acısı bende bilmiyorum, ama saat geç olunca, müzikte buna uygunsa kafa bir noktada gidiyor. Neye neden üzüldüğümü de bilmiyorum. Üzülüyorum, belkide üzülmüş olmak için üzülüyorum yok ama alakası yok, bayağ bayağ üzülüyorum. Arkadaş olacak şey değil!
Yaraların kabuklarının kavlatmaz isem bu yaralar kapanacak ve önüme bakmaya başlıycam. Evet biraz sorunluyum!
Aylardır bir şeylerin acısını çekiyorum. Neyin acısı bende bilmiyorum, ama saat geç olunca, müzikte buna uygunsa kafa bir noktada gidiyor. Neye neden üzüldüğümü de bilmiyorum. Üzülüyorum, belkide üzülmüş olmak için üzülüyorum yok ama alakası yok, bayağ bayağ üzülüyorum. Arkadaş olacak şey değil!
Yaraların kabuklarının kavlatmaz isem bu yaralar kapanacak be önüme bakmaya başlıycam.
Kimseyi değiştiremezsin hayatta. Ve kimse için de değişmemelisin. Kimliğini kaybettiğin an yaşamını çöpe attın demektir. İstemediğin sürece hiçbirşey için ödün vermeyeceksin hayatta. Gün gelir verecek bir şeyin kalmaz çünkü. Her şeyi sen istediğin için yapacaksın, başkası senden istediği için değil. Ve sen, sen olarak kaldığın sürece senin yanında olanlar da mutlu olacaktır. Bırak hayatına eşlik etmek isteyenler gelsin seninle. Yolun bitimine kadar gelmeleri şart değil. Herkesin gidebileceği biryol vardır. Sen yeter ki yanında yer ayırmayı bil. Ne sen kimse için mecburi istikametsin, ne de bir başkası senin için… Seninle gelmek isteyenleri yanına al. Belki beraber daha çok şey katabilirsiniz bu hayata. Yanındaki seni mutlu ettiği sürece kalsın hayatında, zorlama kendini.
Bugün yine birşeyler kurdu kafam. İlişkiye başlamam ne kadar kaderse bitmesi de kaderle alakalı yada yüce rabbimin sevdiği bir kuluyum.
Benim içinde onun varlığından dolayı bir sıkıntı vardı fakat benim ayrılma gibi bir karar vermeme sebep olamıyordu, ya da benim götüm yemiyordu.
Bir şekilde ya benim davranışlarımdan yada artık onu sevgili olarak mutlu edemem den, ona ilginç gelmediğimden kaynaklı mutsuzluk oluştu. Sonrasında insanlarla benimle ilgili olarak konuşmaları onu iyice yönlendirdi her hal ve sonuçta benden nefret etmeye kadar vardı olay. Bana kendisi insanların düşüncelerinin ne önemi var derken kendisi başkalarına (beni hiç tanımayan insanlara) beni sordu ve onların düşüncelerine göre hareket etti. Üzülüyorum, niye bilmiyorum. Bir insanı kaybetmek üzüyor. Sonuçta ben kimseye zarar vermek istemem ayrıca ona kötü davranmadım ben ilişki boyunca.
İyi olmuş diyorum. ama üzülüyorum, ağlıyorum halen. Bencil biri olduğum için kendime üzülüyorum. Bu ilişkiye başlarken üzüleceğimi bile bile başladım. O kişi nereden bilebilirsin demişti. Besbelli aq, sorunlu bir ilişkiden ayrılıp, gelip seninle çıkıyor. Bu zamana kadar düzgün ilişki tanımlamasını kendi adına yapamıyor da seninle mi gerçek ilişkiyi bulacak bay mükemmel erkek emrah bey?? Çok safsın, çok iyi niyetlisin aq. Yazık kıza acıyıp, ağlayıp sızlamasın diye biriyle çıkılır ve onu delice sever misin. Ne bok yiyeceksen ye şimdi. Hay böyle aşkın ıstırabını.
Neyse kader bize güzel günlerde gösterecek diyerekten güzel bir parça ilen bugünlük entrimin sonuna geliyorum.
Yine daral geldi, sanırım bugün az çalıştım, o yüzden kafam aptalca şeylere takılacak fırsat buldu. Sabah boktan bir kabusla uyandım. 1 yıl olacak 2 hafta sonra aldığım aptalca kararın üzerinden. Hayatımın içine sıçtığım karar. Kendime küstüren karar. Beni dibe batıran karar. Hayatımda kara bir leke olarak kalacak kararın üzerinden 1 sene geçmiş olacak.
Ben her gün ağlayayım diye bu ilişkiye başlamadımdı. Mutlu olacağımı düşünerek başlamıştım. Bilemezdim insanların bu kadar acımasız olacağını. Bilemezdim bu kadar üzüleceğimi. Düşünemedim bu kadar üzüleceğimi.
Her uyandığım gün, her gözümü açtığımda kendime küfrediyorum. Hiçbiri olmasaydı da, ben bu hatayı yapmasaydım. O insanların yokluğu acıtmıyor aslında. Benim dostuma yaptığım kötülük beni üzüyor, şerefsizlik aslında.
Sanırım ömrüm boyunca bunun acısını çekeceğim. Keşke ölsem de çekmesem daha fazla bu acıyı…